Wil je verandering? Verander!

10:55


Het aantal conferenties, inspiratie-events, duurzame dagen en klimaataanpaksessies die ik heb bijgewoond zijn inmiddels niet meer op twee handen te tellen. Maar het aantal mensen waarvan ik weet dat ze naar aanleiding van zo'n actie écht iets hebben veranderd wel. Hoe komt het toch dat we allemaal roepen dat er iets moet veranderen, maar dat mensen zélf het liefst blijven doen wat ze altijd doen? 

Vliegen en vlees 

In ons boek behandelen we dit onderwerp, met name in het stuk over vakantie vieren en vliegen. Uit een onderzoek van Motivaction in opdracht van Milieu Centraal bleek dat duurzaamheid een onderwerp is dat millennials erg bezighoudt, maar dat een grote groep de trend pas gaat volgen als die normaal is geworden. Ook is er maar weinig behoefte aan informatie over minder vliegen en klimaatcompensatie. Waar 53% van de millennials het belangrijk vindt om in het dagelijks leven duurzame keuzes te maken en ruim een kwart (28%) regelmatig of vaak over duurzaamheid praat, is de hoeveelheid personen die echt actie onderneemt (het vliegtuig laten staan, minder vlees eten, stoppen met fast fashion... noem maar op) een stuk kleiner. Ook wijzelf zijn hier overigens schuldig aan. Ik weet best dat ik beter 100% lokaal kan eten en dingen als bananen uit mijn menu kan schrappen, maar ze liggen elke week nog in de fruitmand. 

Jezelf vinden op de Veluwe 

Deze onderzoekresultaten verbazen me niks. Ook in mijn eigen omgeving merk ik dat veel mensen het onderwerp ontzettend belangrijk vinden, maar er het liefst zelf zo min mogelijk aan willen doen.  Of in ieder geval niet wanneer het 'anders' of 'oncomfortabel' wordt. Toen ik een vriendin die naar Azië vloog omdat ze een goedkope last-minute had gevonden vroeg of ze ook niet op de Veluwe 'zichzelf kon vinden' keek ze me aan alsof ik iets heel geks zei. En tijdens mijn studie merkte ik regelmatig dat mensen me haast medelijdend aankeken als ik vertelde dat ik nog nooit buiten Europa was geweest. Of dat ik geen Milkarepen meer eet vanwege de plastic wikkel. Waar komt dat toch vandaan?



Gedrag veranderen gaat niet zomaar

Natuurlijk weet ik - mede omdat we er ons met ons werk veel mee bezighouden en de theorieën kennen - dat gedragsverandering ook niet iets is wat je in een middag kunt bewerkstelligen. Maar ik merk ook dat ik me soms wel een beetje verbaas over de passieve houding die vaak gepaard gaat met duurzaamheid. Of het gevoel dat iemand anders het wel even zal oplossen. 

Boyan Slat gaat niet de wereld redden

Één van de voorbeelden waar dit heel sterk naar voren komt is... het plasticprobleem. Waar ik ook ben en met wie ik ook praat: iedereen noemt Boyan Slat. "Ja, er is toch zo'n jongen die al het plastic opruimt?" of "Ja, gelukkig zijn er nu technologische initiatieven die het kunnen opruimen". En iedere keer moet ik uitleggen dat het niet zo simpel is en dat journalisten maar de helft van het verhaal vertellen. 

Hoe tof de uitvinding van Boyan ook is (we zijn absoluut niet anti); het is geen oplossing voor het plasticprobleem. Dat zegt hij overigens zelf ook helemaal niet, maar dat is puur hoe de media het presenteert. Een kijkje op de website en de eerste alinea zegt al: "Solving it requires a combination of closing the source, and cleaning up what has already accumulated in the ocean.". Een combinatie dus. Eerst moet de bron (namelijk wijzelf die plastic in bizarre hoeveelheden gebruiken voor gemaksproducten) worden gestopt en daarna (of tegelijkertijd) moet worden opgeruimd wat er allemaal al gelekt is.



"By removing the plastic while most of it is still large, we prevent it from breaking down into dangerous microplastics", vind je op de site. In andere woorden: de microplastics, microfibers en nurdles die nu al overal op onze aardbol rondzwerven kunnen niet opgeruimd worden met the Ocean Cleanup. Hetzelfde geldt voor plastic op de diepste stukken van de oceanen.

Jij bent de oplossing

Wat ik hier mee duidelijk wil maken is dus dat technologie ons niet zomaar gaat redden. En dat - als je écht verandering wilt - je zelf misschien ook moet veranderen. Niet door keihard te roepen dat producenten of de politiek iets moeten doen, maar door zélf stappen te nemen. Door te zeggen "Hey jongens, nu we toch een evenement over het klimaat organiseren, zullen we het een keer zonder ballonnenboog bij de ingang doen?" of "Hé, misschien sla ik deze coffee fix even over, omdat ik mijn eigen beker ben vergeten en geen wegwerpbeker wil gebruiken".

Of door die bruine banaan gewoon in een smoothie te gooien in plaats van de prullenbak. Of door niet het vliegtuig te pakken 'omdat het goedkoop is' (in ons boek lees je trouwens waarom dat zo is). Dus: de volgende keer dat je denkt "Ik kan dit niet omdat ik in een dorp woon/in de stad woon/een gezin heb/in een studentenhuis woon/te weinig geld heb voor duurzame merken (go second hand!)/te weinig tijd heb/denk dat het er niet toe doet/...... vul in voor jezelf" doe het dan tóch. Kies wat je kunt, wat je leuk vindt, wat je kunt volhouden én waar je blij van wordt, maar dóé iets. Alleen dan gaan we écht de verandering die we willen meemaken. 

Dit artikel is misschien iets anders dan je van ons gewend bent. Ik heb het geschreven omdat ik het belangrijk vind en omdat ik hoop dat je er positieve energie uit haalt om zélf iets te doen. Hoe tof is het dat jij verschil kunt maken? Het klein ook: doe het! 

Liefs,
Nicky & Jessie

Iets te vertellen? Laat een reactie achter (leuk!) of mail
Volg ons op Facebook: facebook.com/hetzerowasteproject/
Volg Nicky op Instagram: instagram.com/hetzerowasteproject en Twitter: @Nickyemmajohn
Volg Jessie op Instagram: instagram.com/anewzero en Twitter: @JessieAnz

Bovenste foto: Marisa Elisa Photography 



You Might Also Like

0 reacties

Contactformulier

Naam

E-mail *

Bericht *

Facebook

Pinterest