De (bizarre) achterkant van de cosmetica-industrie

06:59


Een tijdje geleden kreeg ik (J) het boek 'Het Anti Rimpel Complex' van Robin van Wechem toegestuurd. Ik was aanvankelijk een beetje sceptisch om het te lezen, omdat ik mezelf niet echt als een beautyqueen beschouw en ik met de grootste moeite twee kleine rimpeltjes boven mijn wenkbrauwen kan toveren (wallen en lijnen daarentegen zijn prima vertegenwoordigd op mijn gezicht). Toch nam ik dit boek overal mee naartoe, omdat ik het per se wilde uitlezen. Ik kwam er namelijk al snel achter hóé crazy de cosmetica-industrie in elkaar zit en wat de gemiddelde Nederlander eigenlijk allemaal op het gezicht smeert. Een eye-opener. 

Het anti-rimpel complex 

Het boek van politicoloog en journalist Robin van Wechem heet heel toepasselijk 'het anti-rimpel complex'. In het begin vond ik dat een beetje een rare titel, maar tijdens het lezen kwam ik er achter hoe persoonlijk dit boek geschreven is. Je volgt Robin in haar experimenten met DIY beauty, horrorbezoekjes aan een schoonheidsspecialiste en tijdens haar zoektocht naar waarheden in een geheimzinnige industrie vol misleidingen. 

Oliegiganten in de cosmetica-industrie

Het meest interessante stuk vond ik het stuk waarin Robin de beurs In-Cosmetics bezocht. Deze beurs is bedoeld voor inkopers van grondstoffen voor cosmetica. Robin ontdekt op de beurs dat bedrijven die ze herkent eigenlijk totaal geen cosmeticabedrijven zijn. Zo staat er een stand van Honeywell; een producent van thermostaten en verwarmingen, die ook in de luchtvaart actief is. Het bedrijf blijkt reststoffen uit deze takken te herbewerken tot grondstoffen voor cosmetica. Hetzelfde geldt voor een bedrijf in autobanden, oliemaatschappijen en energieconcerns.



Aardolie in je lippenbalsem

Een ander interessant onderdeel van het boek vind ik de kaders. Zo schrijf Robin in het stuk over Vaseline (ets wat iedereen wel kent en wat veel zero wasters gebruiken omdat het niet in plastic zit (de blikjes dan)) dat, wanneer je vaseline op je lippen smeert, je eigenlijk een gedestilleerde en ontkleurde vorm van een zwart kleverig goedje dat aan boortorens van olieplatformen kleefde, zogenaamde rod wax, op je lippen aan het smeren bent. IEWL! Ook komt er informatie over microplastics naar voren en vind je in het boek een lijst met ingrediënten die je beter kunt vermijden. 

Shampoodebacles

Wat ik vooral heel grappig vond was dat Robin, net als wij in ons boek dat 12 september uitkomt, over haar experimenten met zelfgemaakte en natuurlijke shampoo schrijft. Wij hebben hier eerder al een groot vergelijkingsartikel over geschreven, dus ik zal het niet uitgebreid toelichten, maar wat ik wel interessant vind om uit het boek te vermelden zijn de ingrediënten die in sommige shampoos worden gebruikt. Sodium Laureth Sulfate bijvoorbeeld is een wasstof en schuimmiddel, bewerkt met een kankerverwekkende stof. Cocamidopropyl Bentaine is een schuimmiddel en antistatische stof die afkomstig is van vliegtuigbrandstof (ik maak geen grapje). Propylene Glycol zit in antivries voor auto's en boten. en het conserveringsmiddel Butylparaben heeft een hormoonverstorend effect. Naast de verpakking is het dus ook interessant om even de ingrediëntenlijst te checken als je shampoo uitzoekt! Robin geeft in haar boek overigens ook tips voor (helaas verpakte) shampoos die wél goed zijn.



Schoonheidsidealen en geschiedenis

Na het - voor mij meest interessante - stuk over de ingrediënten in cosmetica gaat het boek verder met een geschiedenis van de cosmetica-industrie. Ook belicht Robin problemen die uitgebreid bij mijn studio aan bod zijn gekomen: de marketingstrategieën voor mannen en vrouwen, de verschillende schoonheidsmythes over hoe dik, dun, bruin of wit je moet zijn, de hypocrisie van de spiegel (Robin volgde zelf een 'spiegeldieet' waarbij ze zich dus niet meer in de spiegel mocht zien) en genderneutraliteit. 

De veiligheid van cosmetica

In deel drie van het boek gaat Robin wat verder in op de veiligheid van producten en ingrediënten, zoals de effecten van de hormoonverstorende stof BPA in cosmetica (maar ook in shampooflessen, blikjes en allerlei andere items met plastic), de stakeholders en macht van de industrie op het gebied van wetenschappelijk onderzoek, keurmerken en biologische producten. Ik moet eerlijk bekennen dat ik toen naar een simpele roman greep omdat ik een beetje te moe was voor inhoudelijk kost maar als ik weer wat minder aan mijn hoofd heb ga ik dit stuk ook nog helemaal uitpluizen.



Ik heb nog geprobeerd om Nicky het boek te laten lezen, zodat we twee meningen hadden, maar zij is zó niet geïnteresseerd in make-up of beauty dat het me niet is gelukt ;) Nicky gebruikt nauwelijks make-up of crèmes. Hoogstens een beetje eyeliner of onze zelfgemaakte crème als ze de hele dag in een airco heeft gezeten. Voor iedereen die geïnteresseerd is in beauty is dit echter wel een superinteressant boek. Of misschien wel een must read! Want: als je toch aan het smeren bent is het wel zo handig om te weten wát je smeert. 

Liefs,
Nicky & Jessie

Iets te vertellen? Laat een reactie achter (leuk!) of mail
Volg ons op Facebook: facebook.com/hetzerowasteproject/
Volg Nicky op Instagram: instagram.com/hetzerowasteproject en Twitter: @Nickyemmajohn
Volg Jessie op Instagram: instagram.com/anewzero en Twitter: @JessieAnz

You Might Also Like

5 reacties

  1. Ik ben blij met deze tip voor dit boek, heel interessant! Op zich ben ik niet in cosmetica zo tegen grondstoffen die uit andere takken van industrie komen, als ze maar schoon en puur zijn en niet kankerverwekkend en hormoonverstorend. En die stoffen zijn met een lantaarntje te zoeken. Vandaar dat ik zelf mijn crèmes en zo maak.
    Je stipt ook even genderneutraliteit aan, mijn opinie is dat het heel goed zou kunnen dat het 'probleem' met genders vooral zo groot aan het worden is door alle hormoonverstorende stoffen die we binnen krijgen! En niet alleen via cosmetica, maar ook via ons eten, in de lucht, etc. En ook straling van apparaten en torens kan hormoonverstorend werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Maar na destilleren en ontkleuren houd je iets heel anders over dan wat het eerst was! Ik vind dit eenzelfde redenering als "je moet geen aardappels eten, want rauwe aardappels zijn giftig". Door een chemische bewerking als destilleren, verandert de aard van een stof enorm. Als scheikundige kan ik me enorm ergeren aan mensen die beweren dat een stof voor bewerking (in dit geval voordat je de pure stof isoleert) hetzelfde is als de stof na bewerking. Ja, vaseline is een product uit aardolie, net als diesel en kerosine.
    Van cocamidopropyl betaine kan ik trouwens niet vinden wat de link met kerosine (vliegtuigbrandstof) is. Het is een molecuul gemaakt uit kokosvet en dimethylaminopropylamine, volgens Wikipedia. Ik heb de hele syntheseroute van dimethylaminopropylamine teruggezocht, maar ik kan niets over vliegtuigen vinden. Bijzonder.
    Als je een stof bewerkt met een kankerverwekkende stof, is dat in principe geen probleem: je krijgt een nieuwe stof die niet kankerverwekkend hoeft te zijn, maar je moet wel zorgen dat je de stof waarmee je begon uit het product verwijdert.
    Ik vind het eigenlijk wel goed dat reststromen uit de aardolieverwerkingsindustrie gebruikt worden. Heel 'zero waste' eigenlijk ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank voor je reactie Janne! Wij hebben de informatie uit het boek en zijn zelf natuurlijk geen scheikundige. Ik hoop dat dat in het artikel goed naar voren komt. Voor de vraag over cocamidopropyl moet je dus even bij Robin zijn. Waar het bij ons om gaat is dat we bijv. met verpakkingen proberen zo min mogelijk aardolie te 'verspillen' - en dat geldt voor onze cosmetica eigenlijk het zelfde. Daarom vind ik aardolie op je lippen smeren (maar nu begrijp ik van jou dat eht gelukkig niet zo zwart wit zit) nog steeds geen goed idee ;)

      Verwijderen
    2. Wat fijn dat je meteen reageert! Veel blogs reageren niet op reacties op oudere artikelen, gelukkig doen jullie dat wel.
      Klinkt nuttig idd om je bewust te worden van alle plekken waar aardolie gebruikt wordt, en op zo veel mogelijk te minderen. Minder met het vliegtuig gaan staat in dat opzicht natuurlijk op plek 1, maar een alternatief voor vaseline is ook al iets. Als je het maar niet doet met het idee dat je vieze, giftige aardolie op je lippen aan het smeren bent inderdaad ;)
      Het moeilijke met een boek samenvatten in een paar zinnen is dat een hoop nuance verloren gaat, zoals dus de redenen waarom cocamidopropyl betaine iets te maken heeft met vliegtuigbrandstof. Daar is natuurlijk niet veel aan te doen, want je wilt hier niet alles opschrijven. Ik word er wel nieuwsgierig van, en dat kan natuurlijk ook goed zijn, want dat zou me kunnen stimuleren om het boek te kopen.

      Verwijderen
    3. Yes! Of check even bij de bieb of ze hem toevallig hebben :)

      Verwijderen

Contactformulier

Naam

E-mail *

Bericht *

Facebook

Pinterest