Zero waste boodschappen - samenwonen met een non-zero waster

06:54


Nu ik (J) samenwoon met Joeri leek het me leuk om jullie te laten zien wat er in ons boodschappenmandje zit. In general gaat het samenwonen met een non-zero waster best wel goed, maar dat komt ook omdat ik blessed ben met een vriend die niet zo moeilijk doet. Afgezien van wat items die hij écht niet wil missen (daarover later meer) gaat het qua boodschappen best goed. 

Who's the chef?

Normaal gesproken koop ik de boodschappen en kook ik onze avondmaaltjes, omdat ik wat flexibeler ben qua werktijden. Sinds we zijn gaan samenwonen in Amersfoort moet Joeri bijna elke dag naar Rotterdam reizen. Nu is dat geen probleem (want hij neemt zijn Switch mee en komt meteen aan zijn dagelijkse gamebehoefte), maar dat betekent dat hij vaak wat later thuis is dan ik. Bovendien merk ik dat the boyfriend ook nog even moet wennen aan het idee dat je kookt met wat je hebt, in plaats van dat een recept opzoekt, boodschappenlijstje maakt en vervolgens gefrustreerd door de supermarkt loopt omdat alles in verpakking zit. 

Maarr.... Joeri houdt ook wel van koken en afgelopen week riep hij ineens dat hij zin had om risotto te maken. Aangezien ik werk tot aan mijn lippen had ging ik er absoluut niet tegenin. Ik kon wat extra uurtjes doorwerken en daarna genieten van een lekker maaltje. Yes please! Om toch het meeste plastic te vermijden besloot ik om de boodschappen te halen. Het resultaat zie je in de foto's. 


Zero waste boodschappen, met een recept

Ik kreeg een lijstje met ingrediënten doorgeappt van Joeri en sprong op de fiets. In mijn eigen zakjes haalde ik onder andere risottorijst (ik heb wel eens gehoord dat dat eigenlijk helemaal niet bestaat, omdat risotto de manier van bereiden en niet het type rijst is?), champignons en broden voor het ontbijt en de lunch. Daarnaast kon ik bij het Lokaal in Amersfoort terecht voor onverpakte goodies uit de streek: komkommer, courgette, radijsjes, bosui... I love this season!

Risotto is een redelijk makkelijk recept om zonder verpakkingen te maken, omdat je vooral verse ingrediënten nodig hebt. Toch waren er ook wat uitdagingen. Voor de onverpakte risotto en bleekselderij moest ik naar De Nieuwe Graanschuur; omfietsen dus. Oké, 5 minuten, maar toch... Ook gebruikt Joeri normaal gesproken crème fraiche in de risotto. Dat kon ik echt niet vinden, dus lieten we het achterwege (healthy!). 

Kaas.

Er was echter één ingrediënt waarvan Joeri wist dat ik het zou skippen (thuis aten Nicky en ik namelijk bijna altijd plantbased), dus daar stonden vijf uitroeptekens en "DIT IS ECHT EEN MUST" achter. Tsja. Daar kon ik dus niet omheen. Bij Het Lokaal kon ik een stuk kaas meekrijgen in mijn eigen verpakking, maar dat was geen Parmezaanse kaas. Dus besloot ik, gruwel gruwel, om kaas te kopen in een stukje plasticfolie. Gelukkig wel biologisch, maar helaas dus niet onverpakt. Nu had ik natuurlijk door kunnen zoeken en langs verschillende plekken kunnen fietsen om onverpakte kaas te zoeken (ik appte Joeri voor de grap dat ik 20 km was omgefietst en hij geloofde het bijna), maar zoals ik al eerder zei lag er thuis nog een berg werk op me te wachten. Dus gaf ik me (met tegenzin) over aan een compromis.  


Ik realiseer me dat er nog meer van zulke compromissen zullen komen, en dat er nog meer verpakte producten ons huis zullen binnendringen, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Het sluit mooi aan bij de vraag of zero waste wel echt mogelijk is, zeker als je geen preachy person wilt zijn. Meer daarover vind je in dit blog: hoe doen we dat met vrienden en familie? Bovendien heb ik écht niet te klagen met Joeri: hij heeft bijvoorbeeld nog geen een keer gevraagd of hij vlees bij het avondeten kon krijgen. 

Overigens is Joeri tot nu toe ook heel blij met de zero waste gerechten die ik op tafel zet, dus wie weet wordt hij in de toekomst ook wel zero waster (#dreamon). Tot die tijd heb ik besloten de volgende 'regel' te stellen: als ik boodschappen doe, doe ik ze zero waste. Als Joeri producten wil die niet zero waste verkrijgbaar zijn is dat 'zijn verantwoordelijkheid'. Natuurlijk zal ik hem niet uit zijn werk nog naar de supermarkt sturen omdat ik weigerde kaas mee te nemen, maar ik ga natuurlijk wel al mijn charmes in de strijd gooien om van dit nieuwe huis - en onze boodschappenmandjes - een zero waste paradijs te maken. Met af en toe een compromis, zodat het ook nog gezellig is thuis ;).

Hoe pak jij het aan met een non-zero waster? 

Liefs,
Nicky & Jessie

Iets te vertellen? Laat een reactie achter (leuk!) of mail
Volg ons op Facebook: facebook.com/hetzerowasteproject/
Volg Nicky op Instagram: instagram.com/hetzerowasteproject en Twitter: @Nickyemmajohn
Volg Jessie op Instagram: instagram.com/anewzero en Twitter: @JessieAnz

You Might Also Like

1 reacties

  1. Herkenbaar, die compromissen! Ik eet zelf volledig plant based en dus heb ik besloten nooit meer vlees, eieren of zuivel te kopen, ook niet als het voor een ander is. Ik voel me er dan toch slecht bij. :)

    BeantwoordenVerwijderen

Contactformulier

Naam

E-mail *

Bericht *

Facebook

Pinterest